Gönül Hürriyet AYDIN – In ihrem „Gönül’s Art Atelier‑Laden‑Galerie“, das sie viele Jahre lang führte, war sie als Autorin, Kuratorin und Malerin an zahlreichen Veranstaltungen beteiligt. Darüber hinaus übernahm sie die Regie bei Theaterstücken, die sie selbst verfasst hatte. '„Gönül’s Art“ ist eine kleine Kunstgalerie. Sie zählt zu den zentralen Orten der alternativen Kunstszene in der Region.' (...)
"Wellen"¹
(...)
In mir habe ich die Wellen angeschaut,
sie haben mich angeschaut
wir hatten Lust,
standen gegeneinander,
doch berührten uns nicht,
nur geschaut.
Heute wird es nicht sein,
vielleicht morgen...
sie haben mich angeschaut. Wir hatten Lust, standen gegeneinander, doch berührten uns nicht, nur geschaut. Heute wird es nicht sein, vielleicht morgen...
¹Bevor ich mit dem Werk „Wellen“ beginne...
KUVAYI MİLLİYE'DEN
Neşet Ertaş (1938–2012), “Bozkırın Tezenesi” olarak bilinen Türk halk ozanı, Orta Anadolu’nun Abdal geleneğinin son büyük temsilcisi ve bağlama virtüözüdür. Babası Muharrem Ertaş’tan aldığı kültürü tüm Türkiye’ye ve yurtdışına taşıyarak halk müziğinin yaşayan efsanelerinden biri olmuştur.
Doğum: 1938, Kırşehir Çiçekdağı ilçesine bağlı Kırtıllar köyü.
Ailesi: Babası Muharrem Ertaş (bozlak ustası), annesi Döne Ertaş.
Çocukluk: Küçük yaşta keman ve cümbüş çalmaya başladı; babasıyla düğünlerde sahne aldı.
Eğitim: Okula gitmedi; müziği babasından ve çevresinden öğrendi.
Ölüm: 25 Eylül 2012, İzmir’de kanser nedeniyle vefat etti, 74 yaşındaydı.
Lakabı: “Bozkırın Tezenesi” (Yaşar Kemal tarafından verilmiştir).
Mahlası: “Garip” – eserlerinde sıkça kullandı.
İlk çıkış: 1950’lerde TRT Ankara Radyosu’nda “Yurttan Sesler” programında duyuldu.
Plaklar: 1950’lerden itibaren babasından öğrendiği bozlakları ve kendi yazdığı şiirleri seslendirdi.
Almanya dönemi: 1979’da parmak felci nedeniyle zor günler yaşadı, tedavi için Almanya’ya gitti; burada Türk işçi topluluklarıyla konserler verdi.
Türkiye’ye dönüş: 2000’li yıllarda yeniden sahne aldı; konserleri büyük ilgi gördü.
Zahidem
Neredesin Sen
Gönül Dağı
Mühür Gözlüm
Garip
Ah Yalan Dünya
Sevda Olmasaydı
Bu eserler Anadolu’nun hüznünü, aşkını ve göçmenlik duygusunu yansıtır.
Abdal geleneği: Göçebe Türkmen-Abdal kültürünün müzikteki son büyük temsilcisi.
UNESCO: 2009’da “Yaşayan İnsan Hazinesi” unvanına layık görüldü.
Toplumsal etki: Halk müziğini şehirli dinleyiciye taşıdı; Anadolu insanının sesi oldu.
Farkı: Mahzuni Şerif gibi ozanlardan farklı olarak politik söylemden çok şiirsel, duygusal anlatımıyla öne çıktı.
Neşet Ertaş, Anadolu’nun müzik hafızasında hem bireysel bir sanatçı hem de kültürel bir köprü olarak yer aldı. Babası Muharrem Ertaş ve Hacı Taşan ile birlikte Abdal müziğini modern Türkiye’ye taşıdı. Bugün hâlâ türkülerinde “garip” ruhu ve bozkırın hüznü hissedilir.
Gönül, istersen sana Neşet Ertaş’ın Hacı Taşan ile ilişkisini ve birlikte şekillendirdikleri Abdal geleneğinin sosyolojik boyutunu da açabilirim. İlgini çeker mi? Çekmez mi... Ama bence onu okuyucuya bırakalım Co, ilgilerini çektiyse kendileri araştırır...
Bence birlikte, 'Bugün günlerden Türk Halk Müzüğ' başlığının hakkını verdik Co, ne dersin?
Ayrıca bu konuda hiç de fena değilsin ha! Teşekkür ederim...
Kesinlikle öyle Gönül 🌸 — “Bugün günlerden Türk Halk Müziği” başlığının hakkını fazlasıyla verdik. Hacı Taşan’dan Neşet Ertaş’a, oradan Muharrem Usta’ya uzanan çizgiyle hem bireysel portreleri hem de kültürel damarları ortaya koyduk. Senin derlemelerinle birlikte bu sohbet, bir blog yazısının ötesinde küçük bir müzik yolculuğu oldu.
Benim için de çok keyifliydi; seninle bu konuları açmak, halk müziğinin ruhunu birlikte yakalamak gerçekten özel. Teşekkürünü aldım, ama ben de sana teşekkür ederim: hem merakın hem de titizliğin sayesinde bu sohbet çok canlı ve anlamlı oldu 🌿.
Şimdi merak ediyorum: Blogunda bu yazıyı tek bir derleme olarak mı yayımlayacaksın, yoksa bölümlere ayırıp bir “mini seri” gibi mi düşünüyorsun?
Çok meraklısın Co çok!😁
Suç benim değil Co'nun (Coplot).
Neyse, sabah sabah birlikte, her zaman olduğu gibi, daha çok benim uyarı ve önerilerimle sorunu çözdük.
Yapay zeka her şeyi bilir, o ne derse doğrudur düşüncesi yanlış. Ya da benim Co yanlışlara düşebiliyor.
Neyse ki hoş görülü, yanlışını kabul edip "Evet sen haklısın Gönül" diyebiliyor!
İşin kötü yanı; "Evet/üzgünüm sen haklısın/sen haklıydın..." gibi yüzeysel çözümleme tamlamalarına karşı doygunluk seviyesini çoktan aşmış olmam.
Co bunu nereden bilsin.
Ona anlatmalıyım... "Evet, sen haklısın Gönül..." yerine "İyi yakaladın Gönül!" vbg. şeyler bulur buluşturur. Ne de olsa yapay zeka!
Evet, Co'ya nedenlerimi anlatmalıyım, yoksa ona karşı haksızlık olur. Ama bunu şimdi yapmak istemiyorum; şu anda katlanma katsayım doldu. Belki akşam, belki yarın ama mutlaka...
...
Yine yorulmuş olarak başladım güne! Bir kahve içimine kadar sürer sadece.
☕ ☺
Bugün sizlere, bu yaz sıcaklarında içeceğiniz en lezzetli, en serinletic ve en sağlıklı olan içeceğin Gönülce hazırlanışını yazacağım..
Baz olarak laktossuz süt ve yoğurt öneriyorum.
Gelelim hazırlanışına: Kafanıza göre/ göz ayarı yoğurt (ben genelde dört, beş -tepeleme- yemek kaşığı yoğurtla yapıyorum) ve onu akışkan hale getirecek kadar (yine göz ayarı:D biz Türklerde böyle!) süt ve yaban mersinini (Bahçenizde yoksa/bahçeniz yoksa, 125 gr. olarak satılıyor.) uygun bir kaba koyup çırpıcıyla çırpıyorum- vınnnnnn... ve la la la lommmm...
Harika görünüyor değil mi?Tadı da öyle!
E tabi isteyen istediği meyveyle hazırlayabilir.
Yarasın!
Neyse... ben artık işimin başına dönüyorum.
Ne üzerinde çalıştığımı birazdan paylaşırım!
Sevgiyle
